Viewing History a Different Way

Bulubunduking Buhay
Ang dokyumentaryong “Bulubunduking Buhay” ay ukol sa rice terraces na likha ng mga katutubong Ifugao sa Mountain Province. Ipinakita sa dokyumentaryo ang kasaysayan, proseso, at mga pamahiin patungkol sa Banawe Rice Terraces.
Ang bulubunduking buhay na tinutukoy sa dokyumentaryo ay binubuo ng mga payo na inukit ng mga sinaunang katutubo. Ang likhang kamay na ito sa Cordillera (na naging tahanan ng mga katutubo pagdating ng mga Espanyol) ay tinatayang mas mahaba pa sa Great Wall of China.
Ang mga buwan ng Agosto hanggang Nobyembre ay panahon ng paglilinis at pagbubungkal para sa mga kababaihang Ifugao. Dahil sa natural ang proseso, madalas na suliranin ng mga kababaihan ang mga uod at kuhol. Ang tag-araw naman ay panahon para maghanapbuhay ang kalalakihan sa nayon (na dati rati’y panahon ng gerang pang-tribo). Ilan sa trabahong ginagampanan nila ay ang pag-kakarpintero, pag-igib, at paghatid ng mga kalakal. Paglililo, paglalala, at paghahabi naman ang mga trabahong ginagampanan ng mga kababaihan habang naghihintay ng ani.
Ang tag-araw ay panahon rin ng pagdiriwang para sa mga katutubong Ifugao. Ito rin ang panahon ng pagtitipon ng mga magkakamag-anak at magkakaibigan. Kadalasa’y panahon rin ang tag-araw ng kasalan.
Sa panahon ng ani, pinapadala ang mga kababaihan sa palayan upang mamitas ng palay. Isa sa mga nakagawian ng mga kababaihang Ifugao ay ang pag-awit ng mga hudhod (romantikong kwento ng pag-ibig at digmaan) habang nag-aani ng palay. (Ayon sa alamat, isang beses pagdating ng panahon ng pag-aani, lumabas ang isang Umbakhayo,isang lalaking Ifugao, sa payo na may dalang sibat. Siya ay nagsayaw at nagturo ng mga hudhod sa mga nag-aani. Sa kanyang paglisan, ay namatay kanyang mga tinuruan. Isang batang babae, na hindi nakakita kay Umbakhayo, ang nakaligtas upang ipamahagi ang mga awitin.) Sa araw, habang nag-aani ang mga kababaihan, naghahanda naman ng mga putahe ang kalalakihan sa nayon. Ang mga Mumbaki (tagatawag ng mga espiritu) naman samantala ay nagsasagawa ng mga baki gamit ang manok o baboy. Ilan pa sa mga ginagawa ng isang Mumbaki ay ang pagdadasal sa naaning palay, sa mga bulol (imahen), at sa mga payo pagsapit ng hapon.
Ilan pa sa tatak ng kulturang Ifugao ay ang mga gangha at ang lipong. Ang gangha ay isang instrumentong musical na maihahambing sa gong, na ginagamit sa halos lahat ng ritwal na Ifugao. Ang lipong naman, sa kabilang dako, ay poste na ginagamit pampataas ng mga kubo upang hindi ito maakyat ng mga peste tulad ng daga.

More Hispanic Than We Admit
“More Hispanic Than We Admit” is a short video that shows how we Filipinos could not exist as we are if it wasn’t for the Spanish influence brought about by the colonization. The bottom line question is: What defines a Filipino? 200-300 years before Christianity came to the Philippine Islands, Islam (and pagan worship) was the most practiced religion. Catholicism basically changed many of our Pre-Filipino traditions. During the rule of the Spaniards, the church was the center of the community. Unlike before, where small barangays (comparable to tribes) live on their own, each having a different culture and government. One remarkable datu, the political and legislative leader of a baragay, would be Raja Sulayman. He is acclaimed to rule the first political government in Manila. And yet another of course is Lapu-lapu who led the battle against Ferdinand Magellan’s crew.
Although the Filipino people still exercise Hispanic traditions, we could still say that it’s our own. We have adopted traditions which, technically, have been altered. The images (statues and such) kept inside the churches for example; it has been Pre-Filipino tradition to keep the datu’s coffin in the innermost part of the house in the belief that the datu will protect the home. There are still lots of traditions which aren’t practiced in other former Spanish colonies.
That there, concludes that we are more Hispanic that we admit.

Fabian de la Rosa and His Times
Fabian de la Rosa is a realist, artist, and fencer, born on May 5, 1896 in Paco, Manila. He was enrolled in an art school in his youth and taught in his brother’s fencing school in Legarda, Manila. He acquired a scholarship for Madrid Art Academy, and attained a gold medal in the St. Louis’ World Fair in Missouri. In the years 1908-1910, he studied art as a scholar of Dr. Ariston Bautista Lin. De la Rosa became an instructor of decorative arts when he came back to the Philippines in 1910. He also became the first dean of the College of Fine arts in U.P. Diliman.
Fabian de la Rosa is an artist of pencil, charcoal and oil. Some of his most famous paintings are La Perla de Lucban (1891), and Planting Rice in 1921. He also painted the death of General Lawton, as was requested, during the coming of the Americans.

Reflection:
Bulubunduking Buhay
Nakatutuwang isipin na kahit papaano ay mayroon pa rin tayong orihinal na kulturang nanatili. Ang mga payo na likha ng mga Ifugao ay isa sa mga patunay na hindi tayo ang mga Pilipinong mangmang na dinatnan ng mga Espanyol at mga Amerikano. Isa lamang ang Banaue Rice terraces sa maraming maipagmamalaki sa ating bansa. Ang pagkakaisa ng mga katutubo ay isang bagay na nakakapagpataba ng puso. Nagpapakita ito ng pagkakaisa at pakikisama sa kapwa. Isa itong leksyon para sa akin… Ang pagkakaroon ng malasakit sa kapwa ay nagdudulot ng kabutihan.

More Hispanic Than we Admit
Are we really more Hispanic than we admit? Perhaps we, Filipinos, are. Although I can’t justify myself as Hispanic—I belonging to a new era, a modern era that doesn’t practice traditions—I might as well admit that the Philippines as a nation truly is Hispanic. The colonization this country has been through has affected how we live, and how we view life. The sad thing we must be aware of too is that we weren’t able to preserve any of our own culture. Aside from that, everything else can be viewed as a good thing. Christianity, I must agree, is a better religion than pagan worship. Architecture surely has improved. We don’t live in tree houses, or houses made of trees, anymore. Although it sounds fun, I still think that our houses are absolutely way better these days. I guess being Hispanic isn’t much of a bad thing. The thing is, is being Hispanic the thing that defines a Filipino?

Fabian de la Rosa and His Times
The rise of Fabian de la Rosa as an artist during his times is truly spectacular. To think that he went through the death of Rizal, the Spanish Armada, and the Treaty of Paris, his success as an artist is truly remarkable. These events could symbolize defeat but no, he succeeded anyway. But of course, his belonging to an upper class family has played a big part. He has better opportunities compared to a common Filipino. Then again, his talent in painting is something a Filipino can be proud of.